K. Vita as it can be readen in english, was one of the founding members of the greek band Stereo Nova, pionneers during the '90s in the electronic downtempo, melancholic music. He has for many years now taken hiw own road and continuing creating some wonderfull music.
Song from the album "Agria Hloi (Wild Grass, 2004)"
Ενα πολυ παλιο μου άκουσμα -παρόλο που όλα ειναι σχετικά- και είχα τοσο πολύ καιρό να ακούσω τις αιθέριες φωνές τις και τα μελαγχολικά πλήκτρα, έτσι και σκεφηκα να μοιραστώ μια ανάμνηση μαζί σας. Απο πια μέρη τις αμερικής μας ερχεται συνήθως τέτοια μελαγχολία? απο τη Νεα Υόρκη φυσικά, όπως και οι Παρακάτω...
Άλλη μια παραγγελιά και μια ευκαιρία για μένα να ακούσω έναν θαυμάσιο δίσκο με το όνομα Σαμποτάζ στον οποίον συμμετέχουνε πολλοί πέρα απο την Πλατωνος. Επισης σηματικοι και οι άλλοι δύο δίσκοι. Η Λένα Πλάτωνος είχε -και έχει ακόμα- το δικό της ιδιαίτερο τρόπο στο να κάνει μουσική τα '80s με την ιδιαίτερη ποιηση της που ξεφευγεί πάντα απο τα κατεστημένα και βρίσκει έναν τρόπο να κρίνει όσα συμβαίνουν γύρω, κάτι όπως ο δίσκος Μεταφοραί του Πουλικάκου δηλαδή και τον Στο Δρόμο των Κ. Γωγου και Σφέτσα. Η ίδια άλλωστε είχε συνεργαστει με την Κατερίνα Γώγου, όπως πολλές φορές έχει δημιουργήσει μαζί με την Σαββίνα Γιαννάτου (όπως οι μελοποίηση 13 ποιημάτων του Καρυωτάκη).
Ένα αρκετά πρωτοποριακός δίσκος για την εποχή του αλλα ακόμη και σήμερα. Κάποιες στιγμές η ψιλή φωνή του Παλαμίδα μου θυμίζει των Klaus Nomi. Ενω κάποια κομμάτια που με γυναικεία φωνητικά της Λένας ή τραγουδισμένα απο κάποια άλλη μου θυμίζουν φολκ βορείων χωρών... σαν μεσαιωνική αγγλία.
